Dolina Biebrzy – dzikie mokradła Europy

Biebrza

Dolina Biebrzy to prawdziwy cud polskiej natury. To kraina bagien i bezkresnych łąk, raj dla miłośników ptaków oraz unikalne siedlisko łosia. Stanowi jedną z największych ostoi dzikiej przyrody w Europie. Będąc prawdziwą enklawą dla wielu unikatowych i zagrożonych wyginięciem gatunków roślin, ptaków i innych zwierząt co roku przyciąga w swoje rejony tysiące turystów.

Biebrzański Park Narodowy

Dolina Biebrzy to niespotykane w tej części Europy bogactwo roślin i zwierząt. Bezkresne bagna i rozległe torfowiska zachęcają do odwiedzenia tej jednej z ostatnich nieujarzmionych rzek w Europie. W celu ochrony niepowtarzalnej na europejską skalę dzikiej przyrody w 1993 roku na terenach przyległych utworzono Biebrzański Park Narodowy. To najbardziej rozległy i najbardziej naturalny teren chroniony w tej części Europy. Jako obszar o szczególnym znaczeniu został objęty Międzynarodową Konwencją RAMSAR, chroniącą tereny błotne i lęgowiska ptaków, i podlega ścisłej ochronie.

 

Biebrzańskie Bagna – śladami dzikich zwierząt

Największym walorem przyrodniczym Biebrzańskiego Parku Narodowego jest szeroko meandrująca rzeka Biebrza – jedna z ostatnich naturalnych rzek w Europie. Wody rzeki wylewając każdej wiosny, zamieniają dolinę w prawdziwe wodno-błotne królestwo. To największy zespół torfowisk i mokradeł w Polsce. Biebrzańskie Bagna są siedliskiem dla takich okazów jak cietrzew, orlik grubodzioby, bielik czy czarny bocian. Na terenach Biebrzy znajduje się największa populacja wodniczki w Europie. Główną atrakcją jest spotkanie wielobarwnego bataliona, stanowiącego symbol parku. W marcu rozlewiska stają się przystankiem dla tysięcy migrujących przez Polskę ptaków. Kluczące po niebie dzikie gęsi i żurawie stają się wówczas przepięknym obiektem przyrodniczych obserwacji, a rozpoczynające się wczesną wiosną ptasie gody, przyciągają ornitologów z całego świata.

Bóbr

Dolina Biebrzy to nie tylko siedlisko dla dzikich zwierząt, ale również przebogata i jedyna w swoim rodzaju flora. Na obszarze rozlewisk zachowało się wiele rzadkich gatunków roślin charakterystycznych dla podmokłych terenów. Spotkać można tu wiele roślin rzadkich, ginących lub zagrożonych wyginięciem takich jak: skalnica torfowiskowa, wełnianka delikatna czy brzoza niska. Biebrzańskie bagna to również siedlisko mchu, widłaków czy dzikich storczyków, będących perełką regionu. Bardzo bogato rozwinięta szata roślinna potrafi zachwycić swymi kolorami, w których szczególnie dominują przepiękne żółte główki kaczeńców.

Drzewo ścięte przez bobra

Biebrza – siedlisko łosia

Co prawda łoś nie jest symbolem Biebrzańskiego Parku Narodowego, ale to prawdziwy król biebrzańskich bagien. Widok snującego się leniwie po mokradłach olbrzyma jest naprawdę czymś niezwykłym, a jego potężna sylwetka jest charakterystyczna dla regionu. Rozlewisko Biebrzy to jedyne miejsce w Polsce, na którym udało mu się przetrwać okres II wojny światowej. Dzięki objęciem gatunku ścisłą ochroną, rozmnożył się i rozprzestrzenił na inne rejony kraju. Na dzień dzisiejszy jego liczebność szacowana jest na około 700 sztuk, co stanowi ¼ całej populacji łosia w kraju. Dolina Biebrzy to w chwili obecnej największa naturalna i historyczna ostoja tego zwierzęcia w Polsce.

Trawy na lące

Przyrodę doliny Biebrzy najlepiej poznać wędrując jednym z wielu pieszych szlaków turystycznych, ścieżek edukacyjnych czy też podczas wycieczki rowerowej. Z uwagi na wielkość rozlewisk, bardzo popularne jest organizowanie spływów kajakowych połączonych z obserwacją zwierząt. Przyjazd nad Biebrzę pozwala odpocząć od wielkomiejskiego tłumu, oderwać się od codziennych obowiązków i docenić uroki dzikiej, dziewiczej przyrody. Cisza, panujący tu spokój i świeże powietrze zachwyciły już niejednego turystę.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Proszę wprowadź swój komentarz!
Wprowadź swoje nazwisko