GSB – Główny Szlak Beskidzki – opis szlaku

Turbacz

Główny Szlak Beskidzki to najdłuższy szlak turystyczny w Polsce. Różne są informacje na temat jego długości, jednak przyjmuje się, że liczy około 500 kilometrów trasy biegnącej z Wołosatego do Ustronia. Na cześć wielkiego podróżnika i propagatora pieszych wędrówek szlak został nazwany imieniem Kazimierza Sosnowskiego.

GSB – informacje podstawowe

Według statystyk PTTK, każdego roku na szlak wybiera się kilkadziesiąt osób. Z uwagi na swoją długość oraz ukształtowanie terenu jest jednym z większych wyzwań pieszych w naszym kraju. Dla każdego miłośnika wędrówek Główny Szlak Beskidzki jest zwieńczeniem wszystkich wycieczek po polskich górach i niekiedy preludium do długodystansowych wędrówek poza granicami kraju.

Start i meta: Wołosate (Bieszczady) – Ustroń (Beskid Śląski)

Pasma górskie: Bieszczady, Beskid Niski, Beskid Sądecki, Gorce, Beskid Żywiecki oraz Beskid Śląski

Długość: 500 km

Suma podejść: około 22 kilometrów

Optymalny czas przejścia szlaku to 21 dni, co wiąże się z pokonywaniem dziennie odcinków o długości około 25 kilometrów. O ile szlak (za wyjątkiem kilku miejsc) nie obfituje w trudne i wysokie podejścia związane z dużą wysokością grzbietów górskich, o tyle jego długość może wydawać się rzeczą nierealną i trudną do ukończenia. Niesłusznie. Odpowiednie rozplanowanie trasy i rozkład sił pozwalają na ukończenie tej największej górskiej przygody z sukcesem przez praktycznie każdego aktywnego uczestnika długodystansowych pieszych wędrówek. Duże znaczenie, oprócz przygotowania technicznego i kondycyjnego, w przypadku GSB ma właściwe nastawienie psychiczne.

GSB – opis szlaku

Główny Szlak Beskidzki, jak większość głównych tras turystycznych w Polsce, oznaczony jest kolorem czerwonym. Jak sama nazwa wskazuje, prowadzi przez sześć głównych pasm górskich polskich Beskidów. Każdy z nich jest inny, dzięki czemu wędrówka nie jest monotonna. Szlak można przejść ze wschodu na zachód i odwrotnie. Początkowy odcinek trasy, idąc od wschodu, jest najbardziej widowiskowym etapem podróży. Wysokie Bieszczady i spacer malowniczymi połoninami, Caryńską i Wetlińską, gwarantują wręcz nieziemskie widoki. Tutaj też będzie okazja do zdobycia najwyższych partii tej części gór: Halicza i Tarnicy. Beskid Niski z kolei obfituje w długie, łagodne podejścia i wędrówkę wśród lasów i łąk, co wprawionym piechurom pozwala na wydłużenie długości dziennych odcinków szlaku. Wyznacznikiem połowy trasy jest Ziemia Sądecka, a dokładniej schronisko na Łabowskiej Hali. Beskid Sądecki to również jedno z najbardziej wyczerpujących momentów trasy – podejście pod Radziejową. Równie atrakcyjny pod względem widokowym jest masyw Gorców. Wędrówka grzbietem gór rekompensuje wszelkie zaznane do tej pory trudy, a genialna platforma widokowa na szczycie Lubania zapiera dech w piersiach. Beskid Żywiecki niesie ze sobą wiele satysfakcji, albowiem wiąże się ze zdobyciem najwyższego szczytu GSB, jakim jest Babia Góra (1725 m n.p.m.).

Główny Szlak Beskidzki to najdłuższy znaczony szlak w Polsce i jego przejście nie jest rzeczą prostą. Odległość i suma podejść mogą stanowić duże obciążenie nawet dla dobrze wytrenowanego organizmu. Przed wyruszeniem na szlak warto zaopatrzyć się w niezbędny sprzęt, a przede wszystkim sprawdzić swoją kondycję na krótszych odcinkach trasy. Baza noclegowa na szlaku jest bardzo dobrze rozwinięta. Nocować można w schroniskach PTTK, bazach namiotowych, a dla większej komfortu w gospodarstwach agroturystycznych.

Przejście Głównego Szlaku Beskidzkiego pozwala na sprawdzenie samego siebie, własnej kondycji fizycznej oraz psychicznej, a także pozwala poznać piękno polskich Beskidów. Warto wiedzieć, że ukończenie szlaku w czasie krótszym niż 21 dni umożliwia zdobycie diamentowej Górskiej Odznaki Turystycznej.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Proszę wprowadź swój komentarz!
Wprowadź swoje nazwisko